V NIEDZIELA WIELKANOCNA

Jezus zaprasza nas do tego, abyśmy kochali się nawzajem nie w sposób dowolny, lecz uściśla to: kochajmy tak, jak On kocha każdego, bez wyjątku, człowieka. On całym swoim życiem w ludzkim ciele pokazał nam, do jakiego poziomu miłości nas zachęca i prowadzi. Pokazuje nam swoją relację miłości z Ojcem, zaprasza nas do uczestnictwa w niej. Mówi, że miłość zanurzona w Ich miłości będzie znakiem rozpoznawczym, że jesteśmy Jego uczniami…




Dziś Jezus porównuje się do pasterza, który troszczy się o swoje owce, a nawet jest w stanie oddać za nie życie. W czasach Pana Jezusa bycie pasterzem było niebezpieczną pracą. Do obowiązków pasterza należało nie tylko zapewnienie owcom dostępu do pokarmu i świeżej wody. Przede wszystkim musiał bronić stada przed licznymi zagrożeniami. Kiedy jakaś owca się zgubiła, musiał ją odnaleźć i przyprowadzić z powrotem…




Bądźcie apostołami – w słowie i czynie – tej Bożej miłosiernej miłości, objawionej do końca w Jezusie Chrystusie. Tajemnica ta stanowi w pewnym sensie dla wszystkich źródło życia innego niż to, jakie może zbudować człowiek własnymi siłami (DiM, 14). Niech ta tajemnica będzie dla każdego z was natchnieniem i siłą do czynienia Bożego miłosierdzia w konkretnych sytuacjach waszego życia. Św. Jan Paweł II…

Często jesteśmy podobnie do tłumu, który z wielką radością witał Jezusa wjeżdżającego do Jerozolimy. Przychodzimy do Kościoła w Niedzielę i w Święta, a w codziennym życiu krzyczymy „na Krzyż z Nim”. W naszym życiu, w naszych domach brakuje miejsca dla Boga. Na naszych szyjach zamiast krzyżyka (medalika), nosimy nic nie znaczące wisiorki. Na ścianach naszych domów nie ma miejsca na krzyż, bo jest on znakiem niemodnym, nienowoczesnym. Często w towarzystwie innych ludzi wstydzimy się pomodlić, uczynić znak krzyża, albo w piątek zachować post…